Nasady kominowe typu ZK są montowane od lat ’90 na terenie całego kraju.
Uzyskały one, na drodze badań i ekspertyz Atest Politechniki Krakowskiej kwalifikujący do stosowania w budownictwie oraz Aprobatę Techniczną ING.

Wielu naszych zleceniodawców, którzy zdecydowali się na taką inwestycję zwróciło uwagę na kilka wyróżniających je walorów, szczególnie istotnych zarówno w przypadku ich jednostkowych montaży, jak również w ramach kompleksowego remontu kominów w II i III strefie wiatrowej.

UNIWERSALNOŚĆ 

Konstrukcyjnie dostosowane do montażu na kominach, obejmujących wiele kanałów wentylacyjnych lub spalinowych. Niezawodne w przypadku zakończeń segmentów komina na wysokości stropu, gdzie kanały tracą separację. Rozwiązaniem naszym są tzw. wsady  (przedłużenie kanałów do poziomu dachu) a następnie montaż odpowiednio dobranych nasad kominowych. Kanały wewnętrzne w nasadzie odpowiadają układem i wymiarami istniejącym kanałom komina. Wysokość nasad jest dobierana indywidualnie lub oparta o opinię kominiarską.

SKUTECZNOŚĆ

Nasada kominowa składa się z zespołu kanałów wewnętrznych i zewnętrznego płaszcza. Szczelina pomiędzy nimi wypełniona jest warstwą materiału izolacji cieplnej. Wyklucza ona powstawanie ciągów wstecznych na skutek przechładzania wilgotnego powietrza wypływającego kanałami z wnętrza budynku w okresie zimowym, lub zbyt silnego nagrzewania latem. Wysokość nasad zależna jest od konstrukcji i zabudowy dachu. Powinna ona przewyższać różnego rodzaju nadbudówki np. maszynownie dźwigów. Zakończenie górne nasady tzw. Deflektor chroni wyloty kanałów przed zadmuchiwaniem wiatrami a daszek przed opadami atmosferycznymi.

SZCZELNOŚĆ 

Nasady ZK montowane są wraz ze szczelnymi ofasowaniami. Na życzenie klienta ocieplamy i zabezpieczamy blachą trzony kominów, co zapobiega wilgoceniu i dalszej degradacji w okresie mrozów.

OBSŁUGA 

Dostęp do przewodów ułatwiają w niskich nasadach uchylne daszki a w nasadach wysokich drzwiczki rewizyjne osobne dla każdego kanału.

MONTAŻ

Montaż nasady wraz z ofasowaniem to kwestia kilku godzin a prace nie powodują uciążliwości dla lokatorów jakie występują przy nadbudowie ceramicznej np. blokowanie windy. Nasady wysokie zaopatrzone są dla stabilności w system odciągów.

KOSZTY I REALIZACJA

Dla określenia kosztu inwestycji niezbędna jest wizja lokalna. Składnikami cenowymi 
nasady jest jej wysokość oraz liczba kanałów w nasadzie. 

Dobór wysokości nasad kominowych może być oparty o zalecenia kominiarskie. Obmiar szczegółowy kanałów oraz trzonów przeprowadzają nasi pracownicy po wcześniejszym ustaleniu terminu i zakresu zlecenia. 

DOŚWIADCZENIE

Nasze nasady montowane są od dwudziestu lat i cieszą się dobrą opinią, co potwierdzają liczne referencje naszych inwestorów.
Kadra doświadczonych pracowników zna doskonale zasady sztuki budowlanej oraz posiada wszystkie niezbędne szkolenia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy. 

PRZYKŁADOWE RZUTY NASAD

Oto trzy przykładowe rzuty nasady i opis konstrukcyjny


Kiedy nasada jest potrzebna?

Wilgoć jest wszechobecna w powietrzu. W mieszkaniu, jeżeli jest jej więcej niż tego potrzebuje człowiek, należy ją traktować jak substancję zanieczyszczającą powietrze. Nadmiar należy usuwać za pomocą wentylacji.

Zawartość pary wodnej w powietrzu może się znacząco zmieniać, przy czym maksymalna zawartość wilgoci w powietrzu zależy od ciśnienia atmosferycznego i temperatury.

Ze względów zdrowotnych i dla utrzymania komfortu cieplnego wilgotność względna powietrza w temperaturze 20-22 stopnie Celsjusza może wynosić 30-65%. W temperaturze około 26 stopni wilgotność nie powinna przekraczać 55%.

Gdy wilgotność przekracza 70%, warunki zaczynają sprzyjać powstawaniu grzybów i pleśni, które są szkodliwe dla ludzi i niszczą konstrukcję budynku.

Źródeł wilgoci w mieszkaniu jest wiele. Dostaje się ona do pomieszczenia wraz z powietrzem zewnętrznym, powstaje także w wyniku czynności wykonywanych przez domowników. Kąpiele, pranie, gotowanie produkują najwięcej pary wodnej. Także wszystkie organizmy żywe emitują wilgoć jako produkt metabolizmu.

Orientacyjna intensywność wydzielania pary wodnej:

  • sen lub odpoczynek 50 g/h
  • lekka praca 90 g/h
  • ciężka praca 150 g/h
  • szybki taniec 340 g/h
  • kąpiel w wannie 1000-1100 g/h
  • kąpiel pod prysznicem 1500-1700 g/h
  • suszenie bielizny (jeden wsad do pralki) 2000 g/h
  • gotowanie (jeden posiłek) 1000-2000 g/h

Nieprawidłowo działająca wentylacja uniemożliwia utrzymanie wilgoci na właściwym poziomie.

Widoczne skutki złej wentylacji to:

  • grzyb i pleśń na nadprożach, ościeżach okiennych, pod parapetem, w narożach pokoi, za meblami
  • zaparowane szyby w oknach
  • skroplona para wodna na chłodnych powierzchniach ścian i przedmiotach
  • nawiew powietrza przez kratki wywiewne w kuchni lub łazience
  • pęcznienie drewnianych mebli i podłóg

Niewidoczne skutki złej wentylacji to:

  • złe samopoczucie-bóle i zawroty głowy, zmęczenie, podrażnienia błony śluzowej nosa, podrażnienia gardła, podrażnienia skóry, uczulenia, alergie
  • niszczenie konstrukcji budynku-wnikanie wilgoci do ścian i stopniowa ich destrukcja

Konsekwencją złej wentylacji i oddychania zanieczyszczonym powietrzem może być astma lub inne choroby dróg oddechowych, a nawet nowotwory.

Niesprawnie działająca wentylacja w pomieszczeniach z gazowymi urządzeniami grzewczymi może doprowadzić do wydzielania się tlenku węgla. Zatrucie tlenkiem węgla może mieć bardzo poważne konsekwencje zdrowotne, może być śmiertelne. 

W budynkach wentylowanych w sposób naturalny (grawitacyjny) zanieczyszczone powietrze jest usuwane przez kanały wentylacyjne. Skuteczność ich działania zależy od siły ciągu, jaka jest wytwarzana dzięki siłom natury.
Naturalny ciąg kominowy powstaje dzięki różnicy gęstości powietrza wewnątrz budynku i w otaczającej go atmosferze. Gęstość powietrza zależy głównie od jego temperatury. Gdy gęstość powietrza wewnątrz budynku jest mniejsza niż na zewnątrz (w budynku jest cieplej niż na zewnątrz), wtedy ciąg jest prawidłowy. Gdy sytuacja jest odwrotna mamy do czynienia z ciągiem wstecznym – powietrze zamiast wydostawać się z budynku przez kanały wentylacyjne, wpada przez nie do wnętrza. Często dzieje się tak w upalne letnie dni gdy temperatura na zewnątrz jest wyższa niż wewnątrz.
Z reguły mieszkańcy nie zauważają tego zjawiska ponieważ wietrzą mieszkania otwierając okna. Niewłaściwą wymianę powietrza łatwiej stwierdzić gdy temperatura na zewnątrz spada i mniej intensywnie wietrzy się mieszkania, a zimne powietrze wpadające przez kanały wentylacyjne (zwłaszcza w łazience i toalecie) nieprzyjemnie wyziębia pomieszczenia. Jest to zjawisko nieprawidłowe

Innym powodem zaburzania siły ciągu kominowego jest brak dopływu powietrza niezbędnego do wentylacji. Zbyt szczelne okna i obudowa budynku nie zapewniają odpowiedniej ilości świeżego powietrza, a grzewcze urządzenia gazowe powodują zasysanie go przez kanały wentylacyjne co również powoduje powstanie ciągu wstecznego.

Odwrócenie ciągu może być bardzo niebezpieczne. Może dojść do zasysania spalin wydostających się z przewodów spalinowych oraz dymowych i wtłaczania ich do budynku. Ponadto niewłaściwie działająca wentylacja nie odprowadza gazów (produktów spalania), które mogą się wydostawać z wadliwie działających urządzeń grzewczych. Najniebezpieczniejszym z nich jest tlenek węgla powodujący bardzo groźne zatrucia, nawet śmiertelne.

Osłabienie ciągu kominowego może także być spowodowane przez niewłaściwą konstrukcję komina. Zbyt krótkie przewody wentylacyjne, za mały przekrój przewodów, brak ocieplenia przewodów lub nieprawidłowe wyprowadzenie komina ponad dach mogą być przyczynami złego ciągu kominowego.
Niedomagania te (z wyjątkiem naturalnych zaburzeń wywołanych samą naturą wentylacji grawitacyjnej) są konsekwencją błędów projektowych lub wykonawczych i nie powinny się zdarzać w solidnie zaprojektowanych i wykonanych domach.

Wpływ wiatru na ciąg kominowy
Zaburzenia ciągu kominowego są często konsekwencją lokalnych warunków atmosferycznych, od których zależy przepływ powietrza wokół budynku. Wiatr mimo, że jest czynnikiem sprzyjającym ciągowi kominowemu, w pewnych warunkach powoduje uporczywe zawiewanie do przewodów wentylacyjnych i spalinowych. Siła i kierunek wiatru wpływają na każdy budynek w inny sposób. Z powodu niezwykłej złożoności zjawisk aerodynamicznych precyzyjne określenie przyczyny zaburzeń jest często niemożliwe. Otwarty wylot komina (bez nasady kominowej) jest wobec takich zjawisk bezbronny.

Silny wiatr, zwłaszcza tak zwany opadający, powoduje zamknięcie wylotu komina i zanik ciągu kominowego. Zjawisko takie występuje szczególnie często w rejonach podgórskich i nadmorskich (patrz mapka). Wiatrem opadającym (fenowym) jest na przykład halny w Tatrach. Niekorzystne działanie wiatrów może także występować w innych rejonach. Bryła budynku, ukształtowanie terenu, sąsiedztwo wysokich drzew lub innych obiektów czy rozwiązania urbanistyczne także mogą powodować lokalne przeciągi i silne zawirowania powietrza przez co zakłócają siłę ciągu kominowego. 

Działanie wiatru na budynek powodujące nawiewanie do kanałów wentylacyjnych i odwracanie ciągu.
rys. Darco

Nawiewaniu do kanałów wentylacyjnych i odwracaniu ciągu kominowego można przeciwdziałać montując na wylocie z kanałów wentylacyjnych i dymowych specjalne nasady kominowe.

źródło: http://www.wentylacja.org.pl

REFERENCJE

 

Specyfikacja techniczna: PN–EN 1856-1:2009 Licencja PKN Zastępuje AT 99-05-050 wyd. II/2005 wydana przez Instytut Nafty i Gazu Kraków ul. Lubicz 25a